Een sprookje over mensen zoals Duimelijntje

We zijn allemaal soms een beetje Duimelijntje.

Vooral wanneer we proberen ons in dit leven te voegen, in de smaak te vallen, aan de verwachtingen te voldoen, onze plek en onze mensen te vinden.

Dit is een voorstelling over zuiverheid en naïviteit, over vertrouwen en de eerste teleurstellingen. Over ontmoetingen met mensen die precies weten wat het beste voor ons is. Over keuzes, fouten en ervaringen die ons langzaam veranderen.

Onze Duimelijntje zoekt geen prins op het witte paard. Ze zoekt zichzelf — ze leert naar haar eigen verlangens te luisteren, weg te gaan waar het haar te benauwd wordt, zich in mensen te vergissen en toch te blijven geloven.

Want volwassen worden hoeft helemaal niet te betekenen dat je cynischer wordt.

Soms is het belangrijkste: heel wat meemaken en toch je tederheid bewaren, je vermogen om lief te hebben en een beetje geloof in sprookjes.

We zijn tenslotte allemaal soms een beetje Duimelijntje. 🤍